Utanıyorum...

Utanıyorum ALLAH'ım
Ondört asır önce çekilen eziyetleri hatırlayıp,çekilenleri bilince
Saçma sapan sebepleri sorunmuş gibi büyüttügüme
Allah dostlarının çektikleri onca çileye ve yılmadıklarını düşününce
Utanıyorum yıldıgım o günlere
Sebepsiz üzldügüm "çare"li çaresizliklerime
İmkansız sandıgım her bir şeyi önüme sunulmuş görünce
Utanıyorum, kimsem yokmuş gibi yakındıgım günlere
Annem babam oldugu halde hemde
Oysa
Sultanlar sultanının ne annesi oldu nede babası
Bunun için ezigimki öyle
İmkanım ve zamanım oldugu halde degerlendiremedigim günlere
Cahiliye dönemini yaşamışız diye
Utanıyorum
uykumu ibadetime tercih ettigim gecelere
Rabbe en yakın vakit gecedir bunu bile bile hemde
DuaLarın red olunmadıgı o eşsiz gece vakitlerinde
Alnımı seccademde yeterince tutamadım diye...
Elimi dua için açamadıgım gün ve gecelere
Utanıyorum Rabbimin ve Resulunun adını yeterince anamadım diye...
Yemek yerken aç kalanları hatırlayamadıgım günlere
Bir kaç hurma ile doyan Resul_i Ekremi ve ashabını bilince
Sıkıntıyı dert ettigim "sıkıntısız" halime
Sıkıntı nedir, bilmedik ki, gerçegini bilince hemde
Şükretmeyi unuttugum anlara, acziyetime
...Her şeye utanıyorum işte...
Kusursuz nimetlerle yaşadıgımız için şükredecegimize
...Nimetleri görmeyen körlerden oldum diye...
Utanıyorum, her yeni bir kıyafet aldıgımda
Senelerce aynı kıyafetle dolaşanları göremedim diye
...utanıyorum aynaya her bakışımda...
Göremediklerimi şimdi görmeye
...Çok utanıyorum ALLAH'ım...
...Senden birşey istemeye...
Derim hep, İstemek benden
vermekse, isteme hissini verenden diye...
Şimdiye kadarki hiç bir istegimi bu kadar eziklikle istemedim
...Rabbim...
...Dünya da utandım ,ahirette utandırma...
...Huzurunda utandırma...
...Yinede Utanıyorum isterken...
...Ben layıkmıyım diye...
...Ama ümid varım Rabbim ümidimi kesmiyorum...
...İlahi...
...Beni hiçligin ateşinde yakma...
...Beni sensiz ...
...Beni ümitsiz bırakma...
...Beni sensizligin cehenneminden koru...
...Bana merhamet et Rabbim...
...Azabından koru...
AMİN