|
emir
|
 |
« : 31 Mayıs 2008, 11:41:13 » |
|
Kullugum Sultanligimdir
Hatirliyorum, bir tanidigim ‘Nicin namaz kiliyorsun?’ diye sormustu dahemen cevap vermek yerine, baska bir soruyla mukabele etmistim:‘Illetini mi ogrenmek istiyorsun, hikmetini mi?’ Sasirmis, ‘bu ne demekoluyor’ demisti. Soyle bir aciklama yapmistim: ‘Illet, hakiki sebepdemektir. Hikmet ise, gozetilen fayda ve menfaat.’
‘Su halde illeti nedir?’
‘Ilahi emir, sadece emredildigi icin kiliyorum.’
‘Ya hikmeti?’
‘Saymakla bitmez. Ben, hemen aklima gelenleri soyleyeyim. Herseydenonce, cehennem atesinin kalkani, kabir azabinin siperi ve cennetkapilarinin anahtaridir. Ebedi saadet, onun sonsuza uzanan birmeyvesidir.
Namaz kalbe gida, ruha sifa, bedene sihhat, vicdana olcu, akla istikamet, iradeye kuvvet ve duygulara intizam verir.
Namaz, hayati disiplin altina alir, gunahtan korur, manevi kirleritemizler. Ruh, onunla nefes alir, huzur bulur, sukuna erer, Rabbineyonelir. Manevi yukselisin merdivenidir namaz; butun ibadetlerin ozudur.
Ancak bunlarin hicbiri olmasaydi bile ben namazimi yine kilacaktim.Cunku, faydalar tesvik edici olabilir, fakat asla hakiki sebep olamaz.Once istenilmez, belki sonra verilir.’
O zaman soyleyemedim, dostuma sunlari da soylemek isterdim:
‘Namaz imanimin ifadesidir, acizligimin, zayifligimin, caresizligimin, kisacasi kullugumun itirafidir.
Namaz gozumun nuru, gonlumun gozbebegidir. Dunyam onunla aydinlandi,hakikati onun isigiyla gordum, diger varliklarin ibadetlerini onunilhamiyla bildim.
Secdedeki zilletimde izzetimi bulmusum. Allah’a bas egisim, baskasinabas egmeyecegime dair yeminimdir. Alnim yeri operken, ruhum da benisayisiz ni’metlerle yasatan rahmet elini opmektedir.
Namazda ben alem olurum, alem de ben olur. Yuce divanda kainatin sozculugunu ederim. Dilsiz varliklar benim dilimde dile gelir.
Seccade tahtim, secde saltanatim… ve kullugum sultanligimdir.’
|