|
ece
Ziyaretçi
|
 |
« : 05 Mayıs 2008, 14:08:27 » |
|
Birgün,Peygamber Efendimiz (s.a.v) ile oturmakta olan Ebu Bekir (r.a) ‘e müşriklerden biri sataşır,ağır sözler söylemeye kalkışır.Hz.Ebu Bekir (r.a),Peygamber Efendimiz (s.a.v) ‘in huzurunda O’na sonsuz hürmeti sebebiyle mukabelede bulunmaz,susar,sabreder.Fakat karşıdaki densiz adam,işi uzatıp çizgiyi aşınca,haklı ve makbul birkaç sözü edep dairesinde söylemeyi uygun bularak,cevaba kalkışınca,Resulullah Efendimiz (s.a.v),derhal yerinden kalkıp oradan uzaklaşmaya başlar.Bu durum üzerine Ebu Bekir (r.a) anında,o adamı ve tatsız münakaşayı bırakıp Resulullah Efendimiz (s.a.v) ‘in ardından yetişir,özür diler:
“Anam ve babam sana feda olsun Ey Allah’ın Resulü,haklı olduğumu sanıyordum,bir hata mı işledim,size karşı su-i edepte mi bulundum,sizi kırdım mı acaba?” diye sorar.
İki Cihan Serveri Peygamber Efendimiz (s.a.v) şöyle der:
“Ey Ebu Bekir!Münakaşanın başlangıcında senin yanında bir melek vardı;o kötü adamın sözlerine o cevap veriyor,sana yapılan hakaret ve tecavüzü o reddedip,seni manen müdafaa ediyordu.Ama sen kendin cevap vermeye başlar başlamaz şeytan ortaya çıktı,aynı mekanda şeytan ile beraber oturacak kişi değilim.Onun için yerimden kalkıp orayı terk ettim!”
“Ey Ebu Bekir şu üç şey haktır (muhakkak olur):Hiçbir kul yoktur ki,herhangi bir zulme veya haksızlığa maruz kalsın,ama aziz ve celil olan Allah için sabretsin,karşılık vermekten vazgeçsin de Allah,bu hareketine mükafat olarak onu yardımı ile aziz ve galip etmesin. (Yani Allah muhakkak ona yardım eder,onu aziz ve galip kılar.)
Hiçbir adam yoktur ki akraba ve dostlarına,yakınlık ve muhabbet için,hediye verme kapısını ve yolunu açsın da Allah onun mal varlığını çoğaltıp artırmasın!(Muhakkak artırır.)
Hiçbir adam yoktur ki mal biriktirmek ve çoğaltmak hırsıyla dilenme kapısını açıp o yola gitsin de Allah onun fakirliğini ve sıkışıklığını artırmasın (Yani Allah,mal hırsıyla dilenenin mutlaka fakirliğini artırır.)
|