Hz. Süleyman'ın İhtişamlı Yaşamı Müslümanlara Örnek Olmalıdır

Hz. Süleyman, ihtişamı, cinlerin, şeytanların, rüzgarların emrinde olması ve hayvanlarla konuşması ile tanıdığımız bir Peygamberdir.

İhtişamlı yaşamı Müslümanlara örnek olmuş, bu ihtişamlı yaşamı da nefsini tatmin etmek için değil, yalnızca Allah'ı zikretmek, O'nun dinine faydalı olmak ve tebliğ amaçlı kullanmıştır.

O da demişti ki: "Gerçekten ben, mal (veya at) sevgisini Rabbimi zikretmekten dolayı tercih ettim." Sonunda bu atlar (koştular ve toz) perdesinin arkasına saklandılar. (Sad Suresi, 32)

İnsanların çoğunun mala mülke önem verildiği ve malesef zenginlikle saygınlığı eş görüldüğü gerçeğini göz önünde bulundurursak, Hz. Süleyman'ın ne kadar akılcı bir tebliğ yöntemi belirlediğini daha iyi anlayabiliriz. Zira Sebe Melikesine yaptığı tebliğde de karşı tarafı etkileyen şey, köşkün ihtişamı olmuştu.

Ona: "Köşke gir" denildi. Onu görünce derin bir su sandı ve (eteğini çekerek) ayaklarını açtı. (Süleyman:) Dedi ki: "Gerçekte bu, saydam camdan olma düzeltilmiş bir köşk-zemindir." Dedi ki: "Rabbim, gerçekten ben kendime zulmettim; (artık) ben Süleyman'la birlikte alemlerin Rabbi olan Allah'a teslim oldum." (Neml Suresi, 44)

Hz. Süleyman köşkünde heykeller, havuz büyüklüğünde seramik çanaklar yaptırarak, sanata ve estetiğe verdiği önemi de göstermiş oluyor. Zira yaptırdığı heykelleri tapınma amaçlı değil, görsel zenginlik, Allah'ı yüceltmek ve dinini yaymak için bir araç olarak kullanıyordu.

Ona dilediği şekilde kaleler, heykeller, havuz büyüklüğünde çanaklar ve yerinden sökülmeyen kazanlar yaparlardı. "Ey Davud ailesi, şükrederek çalışın." Kullarımdan şükredenler azdır. (Sebe Suresi, 13)

Unutmayalım ki ameller niyetlere göredir. Şayet bir insan evlatları, parayı, makam ve eşleri Allah'tan önde tutuyorsa, bütün bunları put edinmiş olur ki bu kişiyi şirke götürebilir. (Allahu Alem)

Bir heykele veya tabloya bakarken, övgüyü ressam veya heykeltraşa yöneltmekdir sakıncalı olan. Oysa bir heykele bakmak kişiye Allah'ın ne kadar büyük olduğunu ve tek güç sahibi, tek sanatçı olduğunu hatırlatıyorsa Hz. Süleyman kıssasında olduğu gibi bunda bir sakınca olmayabilir. (Allah en doğrusunu bilir)