Hz Ayşe(R.anha)

Babası,HzEbu Bekr,annesi,Zeyneb(Ummu Ruman)idi. Resul-i Ekrem`e peygamberlikgelmezden dört sene evvel Mekke`de doğdu.Hicretin 58.senesi (677)Medine`de vefat etti.Vasiyetine göre “Cennet-ul Baki” de,geceleyingömüldü.74 yaşındaydı.Namazını Ebu Hüreyre kıldırdı.

Hz Ayşe`nin yaşı ile ilgili ihtilaflar:
Peygamberlik devrinin 13.yılıydı.Hz Ayşe,17 yaşında Resul-iEkrem(SAV) ile nişanlanmıştı.3 yıl sonra Medine`ye hicret etti.İlkhicret senesi evlendikleri zaman,Hz Ayşe 20 yaşındaydı.

Hz Ayşe gençti ve Peygamberimizle aralarında yaş farkı olduğudoğrudur.Fakat o dönemin adetleri buna engel değildi.Hz Ayşe`nin 6yaşında nişanlandığı,9 yaşında bir çocukken nikahlandığı hakkındakirivayetler doğru değildir.

Resul-i Ekremin sevgisi;
Peygamberimiz Hz Ayşe`yi çok severdi.Son hastalığı esnasında,bütünzevcelerinin rızasıyla,Hz Ayşe`nin yanında kaldı.Son nefesini onunevinde verdi.”Hücre-i Saadet”denilen türbesi,Hz Ayşe`nin odası oldu.

Hz Ayşe`nin ilmi seviyesi;
İslam terihinde Hz Ayşe`nin mevkii,bilhassa ilmi bakımından çokyüksekti.Rasul-i Ekrem`den pek çok hadis rivayet etmiş,ser-i hükümlerindörte biri,Hz Ayşe`nin rivayetlerine dayanmaktadır.Hz Ebu Bekr,Hz Ömerve Osman dönemlerinde fetva bile vermiştir.

Cemel Vakası
Hz Osman şehit edildiğinde Hz Ayşe Medine`de değildi.Hacc vazifesiiçin Mekke`de bulunuyordu.Dönüş yolunda meseleyi öğrenince son derecemuteessir oldu.Yoldan geri Mekke`ye döndü,çünkü Medine karışıklıkiçindeydi.Hz Osman`in intikamını almak için herkesi başına topladı.
“Halife Osman`in kanı,fesatçı bir cemiyet tarafından yeredökülmüştür.Katiller bulunmalı ve cezalandırılmalı,halifeliğinnüfuzu,islamın şerefi kurtarılmalı.Bunlar yapılmazsa,Ali`ninhalifeliğini tasdik etmek caiz olmaz”diyordu.Basra`ya doğru yolaçıktılar.

Ancak,Hz.Osman`in katillerini bularak derhal cezalarını vermek HzAli için hiç de kolay değildi.Çünkü Hz Ali`nin bir kuvveti yoktu.Fazlaolarak hz Osman`nin düsamanları Hz.Ali`nın yanında yer almıştı.Hz Alibunlardan kurtulamıyordu.Hz Ali iş başına gelir gelmez,Hz Osman`ninvalilerini değiştirmişti.Bu hal Hz Alin`nin Hz Osman`a düşman olduğukanatini doğurmuştu ve bu yüzden halifeye karşı isyan hareketi meşrusayılıyordu.

Hz Ali harbetmek istemiyordu.Yanında bulunan Küfe`li Ka`ka`iBasra`ya Hz Ayşe`ye gönderdi.İki taraf arasında harbin çıkmasınıengelleyecek çareyi bulmasını tavsiye etti.Ka`ka,Basra`da Hz Ayşe,HzTalha Ve Zübeyr ile görüştü.Aralarında anlaşma hasıl oldu.İki tarafında niyetleri temiz şahsi menfaatten uzaktı.Aradaki görüş ayrılığı da bugörüşmeyle giderilmişti.

Hz Ali Basra`ya gitti.Burada ayrı ayrı temaslarda bulundu.Arada hiçbir ihtilaf kalmamıştı.Herkes huzur içinde uykuya dalmıştı.Fakat geceyarısı,acı bir haberle uykudan uyandılar.İki ordu birbirinegirmiş,savaş kaçınılmaz bir hal almıştı.

Savaşın iç yüzü neydi?Ka`ka Basra`dan sulh haberiyle dönünce,Hz Ali bir nutuk söylemiş;
“Ben yarın başraya gideceğim.Osman`a karşı ayaklananlardan hiç biribenimle gelmesin” demişti.Hz Ali`nin bu ihtarı Sebeiyye partisiüzerinde bomba tesiri yapmıştı.İki taraf anlaşırsa,yirmi bin kıişlikhalife ordusyla,otuzbin kişilik Mekke ordusu birleşecek,müslümanlıkkuvvetlenecek,Hz Osman`ın katilleri de yakalanıp idam edilecekti.

Bunlar iki tarafı da savaşa sokabilmek için,sabaha karşı Hz.Ayşe`ninordusuna baskın yapmışlardıGözünü açan silahına sarılmış,ordularbirbirine girmişti.Herkes kendini ,diğer tarafın hücumuna uğramışsanıyordu.Talha ile Zübeyr;

_” ALi kan dökmedikçe bu isten vazgeçmeyecek”diyerek,halife hakkındasuizanna düştüler.Hz Ali işittiği sesler üzerine “Bu nedir?”diyesorunca,Sebeiyye partisi casusu-”Ne olduğunu biz deanlamadık,geceyarısı,Ayşe`nin ordusuun bir kolu bize saldırdı. Biz dekendimizi müdafaa ettik”diye cevap vermişti.

Bir taraftan Hz Ali,diğer taraftan Hz Ayşe kendi taraflarını teşkinetmeye çalışıyorlardı.Fakat ok yaydan çıkmış,iş siten geçmişti.

Savaş Basra önlerinde Hüreybe” denilen yerde yapılmıştı.İki tarafonbinden fazla şehit verdi.Müslümanlar değerli büyüklerinikaybetti.İslam dünyasını bu güne kadar,fesat ateşi ile yakıp kavuran,içsavaşların başlangıcı”Cemel vakası” adiyle tarihe geçen bu “Hüreybeharbi” oldu.
Cemel vakası,bir tarafta dördüncü halife Hz ali,diğer taraftaPeygamberimizin sevgili zevcesi Hz Ayşe ve Aşere-i mübeşşereden HzTalha ve Zübeyr orduları arasında vuku buldu.(656)Mekke muhalifleriiçinde bulunan eski Yemen valisi Ya`la,yüz altına satın aldığı “Asker”adlı deveyi Hz Ayşe`ye hediye olarak vermişti.Hz Ayşe bu deveye bindiğiiçin vaka`ya Cemel=deve vakası denilmiştir.

Hz Ali savaşı kazandı.Talha ile Zübeyr şehit düsüt.Hz Ayşe esirdüştü.Fakat muharebede dökülen kanların sorumlusu sebeiyyepartisiydi.Liderleri Yemenli yahudi dönmesi Sebe oğlu Abdullahidi.Maksatları Hz Ayşe`yi yakalmak,Resüli Ekrem`in zevcesine hakaretetmekti.Hz Ayşe`nin üzerine bindiği deveyi taraftarları müdafaa etmeyeçalıştılar. Biri ölünce diğeri önün yerini alıyordu.Böylece Hz Ayşe`yikorumak isterken şehit olanların sayısı yetmişi bulmuştu.
.
Ancak Hz Ali savaşa son vermek istedi.”Devenin ayaklarınıkesiniz”emrini verdi.fakat aynı zamanda Hz Ayşe`nin hayatını da ihmaletmedi.Deveye arkasından hücum edildi.Yere düşürüldü.Hz Ebu Bekr`inoğlu Muhammed,kızkardeşi Hz Ayşe`nin yanına gönderildi.Hz Ayşe deveüstünde oturduğu mahfesi ölüler arasından çıkarıldı.Bir çadırakaldırıldı.Hz Ali Hz, Ayşe`yi ziyaret etti,hürmet gösterdi.Gönlünü aldı.

Hz. Ayşe(ra)den Rivayet Edilen Hadis-i Şerifler
“Resullullah başkalarını kendi nefsine tercih ederdi.” (MuhammedYusuf Kandehlevi, Hayatü’s Sahabe, Hz. Muhammed ve Ashabının Yaşadığıİslami Hayat,Cilt-1, Sentez Neşriyat, Temel Eserler Serisi: 2/1, sf.297 (Terğib, V/148; Beyhaki Hz. Aişe’den))

“O, lafları çabuk çabuk ve peş peşe sıralamazdı, sözleri az veözdü.” (El Fevaid, Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2.cilt, Çeviri: Dr. Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s. 800)

“Mübarek kelamları seçkindi. Her işiten onu anlardı.” (G. AhmedZiyaüddin, Ramuz El Hadis, 2. cilt, Gonca Yayınevi, İstanbul, 1997,521/4)
“Hanımlarına karşı insanların en yumuşağı, en kerimi, güler yüzlüsü ve mütebessim olanı idi.”

“Resulullah aleyhissalâtu vesselâm sevdiği bir şeyi görünce: “Hamd oAllah’a mahsustur ki sâlih şeyler sadece onun lütuf ve nimetiyletamamlanır” derdi.
Hz. Ayşe Validemiz (ra) Buyuruyor ki…

Tâbiînden (sahabilerle görüşmüş ve onlardan ders almış olan salihMüslümanların devrinden) gençler Hz. Âişe (ra)’ye geldiler veResûlullah (sav)’ın ahlakını sordular. Buyurdu ki: “O’nun ahlâkı Kur’anidi. Kur’an-ı Kerim’in hoş gördüğünü kabul edip razı olurdu. Hoşgörmediğini kendisi de hoş görmez ve kaçınırdı.”

“Resûlullah (sav) iki şey arasında muhayyer kılındığı (seçim yapmakdurumunda kaldığı) zaman, o iki işin en kolayını alırdı -günaholmadıkça- günah olduğu zaman, ondan herkesten çok uzaklaşırdı. Hiçbirzaman Allah’ın Resûlü (s.a.v.) kendi nefsi için intikam almayakalkışmamıştır.”

Kaynak;Zekai Konrapa-Peygamberimiz