Gunaha Alışmak

Göz baka baka alışı yor.
Dil konuşa konuşa alışı yor.
Kulak dinleye dinleye alışı yor.
Ağız yiye yiye alışı yor.
Gönül katlana katlana alışı yor.
Hayat yaşana yaşana alış kanlığa dönüşüyor.
Bir de bakıyorsunuz sınırlar kaybolmuş.
-Neredeyim ben?
-Rabbimle ilişkilerime ne oldu?
-Hududullah'a ne oldu?
-Rabbim beni hangi hal içinde gördü?

Bu acı duyulsa,belki tevbe kapısına doğru yönelinecek.Ama bir süre sonra günahın acısı,yakıcılığı karşısında da yürek nasırlaşıyor.
En onulmazı,kalbin günaha alışkanlık kazanması.
-Heler dur,daha vakit var,diye fısıldıyor birileri.Allah affeder,diye fısıltılar üfleniyor kulaklara...Oysa Yaratıcı "Şeytan sizi Allah'ın affı ile aldatmasın" diye uyarmış taa baştan.
Asla günaha alışmamalı.
Günahı asla olağan bir şey gibi,arsızca,sanki kendisini kimse görmüyormuş gibi,yüzü kızarmadan yapmamalı.

Rabbim günahlarımızı affetsin,hidayet kapılarından geçmeyi nasip eylesin