Esma'ül Hüsna

[tebrizi]

Ya Muhsi!

Hadsiz acz ve zaaf içindeyim
Düşmanlarım pek yaman incitenim sayısızdır
Sana şükrüm yetersiz arzularım hesapsızdır
Fıtratımın diliyle yalvarıyorum dualar ediyorum
İsteyenlerin ve istenenlerin sayısını bilen ancak sensin
Kalbime yoldaş eyle merhametini


Ya Mübdi!

Sen ki her şeyi misilsiz ilkin yaratansın
Yaradışını her an yenileyen ve yeniden yaratacak olansın
Sevabımın yokluğunu rahmetine vesile kıl
Elemimin çokluğunu lütfuna sebep kıl
Günahımın bolluğunu affına bahane kıl


Ya Muid!

Ten kafesinden çıkınca sana varır ruhlar
Sende son bulur sonlar


Ya Muhyi!

Çürüyüp toz olmuş kemiklerin hatırını yalnız sen sorarsın
Ölmüşlere ve unutulmuşlara yalnız sen hayat bagışlarsın
Ölümümü ebedi dirilişime başlangıç eyle


Ya Mumit!

Ölüm uzak değil bedenden bilirim ki ölümde senden
Faniyim fani olanı istemem
Acizim aciz olanı istemem
Ruhumu rahmana teslim eyledim ben
Ölümüm son değil başlangıçtır bilirim
Sonsuzluğa baslangıcımı iman üzre eyle Ya Rabbi

[tebrizi]

Ya Hayy!

Her diri senden alır dirliğini
Diriliğimi diriliğine ayine eyle
Ölüm bile senin ihya etmenle diridir
Ölümümü ebedi hayata bahane eyle


Ya Kayyum!

Yokluğa düşürme kalbimi yanında tut sevdiklerimi
Unutuşlara gömme yüzümü nazarında tut güzelliğimi


Ya Vacid!

Varlığını anlatmaya var sözü yetmez
Varlar seninle vardır
Varlığını anlamaya varlığım yetmez
Varlık sana şükrandır
Varlığının öncesi yok senin önceler seninle vardır
Varlığına son yok senin sonralar seninle vardır
Varlığına bahane yok senin an seninle vardır
Beni bensiz bırak beni sensiz bırakma


Ya Macid!

İzzet sahiplerinin olanca izzeti sana aittir
Övülenlerin bütün güzellikleri sana aittir
İyilerin bütün iyilikleri sana aittir
Sevap sahiplerinin bütün sevapları sana aittir
Vereceklerine karşılık değildir olamaz ibadetim
Ancak verdiklerin içindir cennetine al beni


Ya Vahid!

Kalbim her şeye bağlanır ayrılığın ardından ağlamaklıdır
Sen ki birsin başkalarına koşturup yorma beni
Ruhum her gelene sevdalıdır
Gidenlerin gidişiyle yaralanır
Sen ki birsin çoklukta bırakıp ağlatma beni
Kaygılarım bin türlü korkularım dağlar kadar
Sen ki birsin yokluga düşürüp unutma beni
Sözüm kimseye geçmez kuvvetim kıl kadar
Sen ki birsin boynu bükük çaresiz bırakma beni
Bir seni bir bilirim işte kapına geldim başkalarına bırakma beni

[tebrizi]

Ya Samed!


Doğurmadın doğrulmadın dengin yok benzerin de haşa
Herkes sana muhtaç her şey sana muhtaç
Sen muhtaç değilsin hiç kimseye ve hiçbir şeye asla
Ben sahip olduğuma da muhtacım sahip olmaya da
Sen her şeyin sahibisin ama sahip olmaya bile muhtaç değilsin
Sana muhtaçlıgım en büyük zenginliğimdir
Senden başkasına muhtaç eyleme beni
Senin dergahında fakrım en güzel vesilemdir
Senden baskasına el açtırma beni



Ya Kadir!


Öyle kadirsin ki kudretin olmasa
Var diye bir şey olmaz yok zaten anılmaz
Sen ki varsın yokluktan korkmam
Sen ki kadirsin aczimden utanmam
Sen ki rahimsin fakrımdan sıkılmam
Aczime kudretinle medet eyle
Fakrıma rahmetinle imdat eyle



Ya Muktedir!


Senin kudretine sınır çizilmez
Çünkü kudretine aczin zerresi deymez
Senin kudretine göre zor yada kolay olmaz
Senin kudretine göre her şeyde bir şeyde fark etmez
Sen ki her şeyi bir şey gibi kolayca yaratırsın
Toprakta bırakma beni
Sen ki bir şeyi her şey gibi özenle yaratırsın
Unutuşta bırakma beni



Ya Mukaddim!


Sen her şeyi varlığından önce takdir edersin
Sen her işin başını ortasını ve sonunu bilirsin
Ben sevdiklerimi sen var ettikten sonra sevdim
Sen ise sevdiklerini benden önce sevdin ve sevdiğin için var ettin
Ben kendimi sen var ettikten sonra bildim
Sen ise beni var olmamdan önce bilirdin
Ugradığım her yerde zaten sen vardın
Tanıdığım her yeni alemi başından beri tanırdın
Kalbimin ilk atışından önce bana yar idin
Ben kendimi sevmeye geç kaldım
Mukaddim sensin dilediğini dilediğine üstün kılarsın
Sensin mukaddim dilediğini öne alır dilediğini sona bırakırsın
Önce yaptıklarımı sonra yapacaklarımı bağışla
Başka ilah yok ancak sensin Allah(cc)



Ya Muahhir!


Zaman senindir
Dilediğin işi öncelersin dilediğini ertelersin
İzzet senindir
Dilediğini yanına alır dilediğini uzak eylersin
İrade senindir
İstediklerimi şimdide verir sonraya da bırakırsın
Hüküm senindir
Dilersen başkalarını bana tercih eder
Dilersen beni başkalarına tercih edersin
Hayat senindir
Dilersen ecelimi acilen verirsin dilersen tehir edersin
Takdir senindir
Dilersen cezami hemen verir
Dilersen tövbe edeyim diye geciktirirsin
Beni başkasına tercih et başkasını bana tercih etme
Beni benden al beni senden uzak etme
Rahmetini öncele gazabını ertele
Pişman olmama izin ver ecelimi tehir eyle

[tebrizi]

Ya Evvel!

Senin varlığın evvelden evvel
Senindir sırrını kavrayamadığım ezel
Sen öncelerden de öncesin
Senindir zaman sen öncesizsin
Her şeyin aslı senin katındadır
Her işin başı senin yanındadır
Yokken bana sahip çıkan sensin
Benden önce beni anan sensin
Önceleri yoktum sen var eyledin
Sonraları unutulucam sen an beni


Ya Ahir!

Sensin sonraların sonrası nihayetin yok senin
Her şeyin sonu senin yanında
Her işin sonucu senin lütfunla
Seninle sona erer hasretlerim
Sende son bulur beklemelerim
Seninle güzelleşir sonum sende gerçek olur umutlarım
Seninle sonsuzlaşır an senin müjdenle genişler zaman
Seninle gelir yarınlar seninle var olur sonralar
Senin lütfunla varlık evine konuk oldum
Bugün var yarın yokum
Sonumu sonsuzluk eyle akibetimi hayr eyle kabrimi gülizar eyle
Ecel geldiğinde müjdeni söyle


Ya Zahir!

Her şeyin yüzünde kudret ve rahmetiyle görünen sensin
Her şey kendini gösterdiğinden çok seni gösterir
Sen zahir olmasan ışık kör kalır
Seni görür gibi yaşamakla güzelleştir halimi
Senden baskası şahit olmaya deymiyor
Zuhuruna şahit olanlardan eyle beni
Seni anlatan kelimeler hiç bitmiyor
Ayetlerine şahit yaz beni
Gözlerim seni görmeye yetmiyor
Kalbimde görünür eyle kendini


Ya Batın!

Sen herkese gizli kalırsın
Hiçbir şey sana gizli kalamaz
Dipsiz kuyular derin kurutulmuşluklar
Uçsuz bucaksiz ufuklar
Işıgın erişemediği derinlikler sana ayandır
Kalbimin sızıları ruhumun arzuları aklımın sırları sana aşikardır
Sen ki hiçbir tasavvurun erişemeyeceği gizliliktesin
Aklımı hikmetinin inceliklerine aşina eyle
Sırlarını arayışımı en tatlı heyecanım eyle
Sen ki irade ve hikmetinle her şeyin iç yüzünde saklısın
Nefsimi iradene ram eyle
Sen ki her şeyin içine ve aslına hükmedersin
Kalbimi en güzel hallerle hallendir
Varlık senin izzet ve azametine perdedir
Sırlarını aç perdeleri indir


Ya Vali!

Nefsimle beni sınayan sensin
Ömrümü eksiltende artıranda sensin
Ömür senin dilediğindir
Malımı azaltanda çoğaltanda sensin
Elimdekiler senin verdiğindir
Sen dilemedikçe ben dileyemem
Dilediğim sensin dilediğim senin dilediğindir
Sen ki kainata zerre zerre hükmedersin
Kalbimi kalp eyle dininde sabit kıl
Sen ki her an her ihtiyaca kafi gelirsin
Fakrıma medet eyle katında şefaatçi kıl

[tebrizi]

Ya Müteali!

Sen bütün yüceliklerden yücesin
Yüceler yücesi sensin
Sensin ulviler ulvisi sensin perdelerin gizlediği
Sensin görünenlerin gösterdiği
Sensin kainat kitabının hecelediği
İyiliklerin sahibi sensin her dilin yücelttiği sensin
Ufukların sahibi sensin
Sen Mütealsin
Her şeyden ala, her kusurdan müberra, her noktadan paksın
Sonsuz kusurlu bu fakir
Her kusurum senin kemalini anlamam içindir
Kusurumu kemaline erişme vesilesi kıl
Sen Mütealsin
Her şeyin üzerinde her yüceliğin ötesinde
Her eksiklikten münezzehsin
Sonsuz fakr içinde bu fakir
Fakrım senin rahmetini tatmam içindir
Fakrımı rahmetine yetişme vesilesi kıl
Müteal sensin sonsuz acz içinde bu fakir
Aczim senin kudretine dayanmam içindir
Aczimi kudretine sığınma vesilesi eyle
Müteal sensin, İlah sensin, Rab sensin
Kulluğumu rızanı kazanma vesilesi eyle


Ya Berr!

Yoktum yokluğumun farkında değildim
İyilik ettin var eyledin beni
Anılmıyordum anılmaya değer değildim
İyilik ettin insan eyledin beni
Bilmiyordum bilmediğimi bilmiyordum
İyilik ettin kendini bilir eyledin beni
İnanmıyordum senin farkında değildim
İyilik ettin inanlardan eyledin beni
Kimsesizdim kendime dost arıyordum
İyilik ettin dostun eyledin beni
Yetimdim sahibimi arıyordum
İyilik ettin rahmetine çağırdın beni
Hatalıyım pişmanlık duyuyorum
İyilik ettin kapına çağırdın beni
Yüzüm yok kimseye yaranamıyorum
İyilik ettin dergahına aldın beni
Günahım çok senden utanıyorum
İyilik ettin gufranına boğdun beni
Senden iyilik istemeye ne hacet
İstememi isteyişin zaten iyiliğin değil mi
Senden istemeye ne hacet
Vermek istemeseydin istemeyi vermezdin ki
Ben sustum Ya Rab sen söyle iyiliğimi


Ya Tevvab!

İste kapina geldim
Edemedigim bütün tövbeler için sana tövbe ediyorum
İşte dergahına vardım
Dileyemediğim bütün özürler için senden özür diliyorum
Sana dönüyorum çünkü gidecek başka kapı bilmiyorum
Beni nasıl kabul etmezsin ki kapına
Çünkü söyle dediğini biliyorum
“Allah(cc)’ın kabulünü vaat ettiği tövbe
O kimselerin tövbesidir ki cahillikle bir suç işlerler
ve çarçabuk tövbe ederler”
Bunları söylemekle cahillik ettimse tövbe Ya Rab
İste çarçabuk tövbe ettim
Sen tövbe edenleri seversin bilirim


Ya Müntekim!

Sen ki isyana ve inkara pek şiddetli karşılık verirsin
İntikamın haktır senin
Sen ki mazlumların ahını işitir ezilenlerin halini görürsün
Cehennemin haktır senin
Sen ki dilediğine rahmet eyler dilediğine azab edersin
Adaletin haktır senin
Nefsimi isyandan uzak tut
Nefsimin eline bırakma beni
Kalbimi nisyandan uzak tut
En güzel hale kalp eyle kalbimi
Zalimden ve zulümden uzak tut
Adaletine razı eyle beni
Rahmetini ver gazabından uzak tut
Lütfuna muhatap eyle beni


Ya Afüvv!

Sen affedicisin sen affetmeyi seversin
Sen severek affedersin
Senin merhametli nazarın nice günahları silip süpürür
Senin affının gölgesinde bütün günah defterleri yanıp kül olur
Sen affetmeyi öyle çok seversin ki
Günahımı dilersen affedecegini biliyorum diye de affedersin beni
Sen öyle nezaketle affedersin ki
Kendi hafızamdan da silersin günahlarımı mahcup etmezsin beni
Hatalıyım itiraf ediyorum kusurluyum kabul ediyorum
İsyanım çoktur biliyorum çok unuttum utanıyorum
Unuttuğumu da unuttum şimdi hatırlıyorum
Aldandım affını umuyorum

[tebrizi]

Ya Rauf!

Yokluğumda bile hatırımı sorup var eyleyensin
Sen ki bütün şefkatlilerden şefkatlisin
Cemalinle iltifat et bana refetinle muamele et bana


Ya Malikü’lmülk!

Mülk senindir mülkünde dilediğini eylersin
Senindir mülk dilediğini mülküne dahil edersin
Bedeni senin mülkündendir
Hücre hücre tek sahibim sensin
Kalbim senin elindedir
İsyanda da itaatte de tek sahibim sensin
Sözüm senin verdiklerindendir
Sustuğumda da konuştuğumda da tek sahibim sensin
Ruhum senin emrindir
Hayatımda da ölümümde de tek sahibim sensin
Yokluğumda da varlığımda da tek sahibim sensin
Mülkünün haricinde bir yer yok ki çıkayım
Başka kapı yok ki çalayım yanına al beni


Ya Zü’l-celal Ve’l-ikram!

Keremin öyle bol ki senin
Bir çiçeğin güzelliğinde baharın ihtişamını gizlersin
Keremini celalinle gösterirsin
Lütfun öyle çok ki senin
Bir damla suya bin hayat bahşedersin
Lütfunu ihtisamla açık edersin
Görünmen öyle açık ki senin
Zuhurunun şiddetinden gözlerden gizlenirsin
Cemalini kereminle gösterirsin
Sen ki en sevgilini(asv) bana elçi eylersin
En sevgilini(asv) en sevgili eyle bana
Karanlıklarımı dağıt nur eyle beni


Ya Muksit!

Hak senin yanındadır
Haklıların hakkı senin katındadır
Her muhtaca payını veren senin adaletindir
Payıma düşene razı eyle beni
Fazlından fazla fazla ver bana


Ya Cami!

Sen ki İbrahim’in(as) kuşlarını dağ başlarından geri toplayansin
Az olan sevaplarımı da topla hesap günü geldiğinde
İyilikten yana ne varsa senin katındadır
Yetersiz olan iyiliklerimi topla hesap günü geldiğinde
Yokluğu varlığın alnına şebnem eyleyen sensin
Kerem et beni ve kardeşlerimi de cem eyle iyiler meclisinde

[tebrizi]

Ya Ganiyy!

Öyle Ganiyysin ki lütfunu hak etmek gerekmez
İhsanina layık olmak gerekmez
Elim istediklerime yetişmiyor kalbimin emelleri hiç bitmiyor
Hayallerime kainat dar geliyor dilime sadece dua değiyor
İstesem ancak senden isterim
İyyakenestain iyyakenastain


Ya Mugni!

Bütün zenginlikler senin ikramındır
Elimizde olanlar değil sadece elimizde senin ihsanındır
Sahip olduklarımız değil sadece varlıgımız da senin ikramındır
Her zenginin zenginliği senden başkalarına el açtırma beni
Yalnız sana karşı fakir olanlardan eyle beni
Fakirlik korkusundan azad eyle nefsimi
Neyim varsa senin verdiğini bilenlerden eyle beni
Kainata dilenci eyleme kalbimi
Senin nazlı bir misafirin olarak ağırla iki dünyada beni


Ya Mani!

Sen mani olursan kimse manileri kaldırası degil
Sen engelleri kaldırırsan hiçbir şey engel olası değil
Ben bana gerekeni bilmem Hakim sensin
Men eyle bana verme neler engelse sana gelmeme


Ya Darr!

Zarar da fayda da senin iznindedir
Zarara izin vermende bir hikmetledir
Sen hakkımda zarar murad etmezsin
İyilik senden kötülük nefsimdendir
İyiliğe mecalim yok sen iyileştir beni
Zarar da görünse faydadır taktir ettiğin
Kendime faydam yok zarardan kurtar beni


Ya Nafi!

Yokken var edişin bana öyle bir fayda ki
Kömürü elmasa çeviren simya gibi
Vicdanıma sakladığın sır öyle bir cevher ki
Adem’in(as) pişmanlıgını açık eden dua gibi
Kalbime koyduğun muhabbet öyle değerli ki
İbrahim’e(as) ateşi serin eyleyen sır gibi
Bana bahsettiğin hayat öyle bir Kevser ki
İsa’nın(as) ölüleri dirilten dokunuşu gibi
Tenime verdiğin afiyet öyle bir merhem ki
Eyyub’un(as) yaralarını iyileştiren deva gibi
Gözlerime değen nazarin öyle bir ışık ki
Yunus’u(as) üç karanlıktan çıkaran nur gibi
Yüzüme tebessümü koyan yaradışın öyle güzel ki
Yusuf’u(as) yüzüne tutulan ahime gibi
Bana vaat ettiğin cennet öyle bir müjde ki
Muhammed’in( asv) canlar okşayan tebessümü gibi
Her hayır senin elindendir katında hayra eriştir beni
Her menfaat senin taktirindedir rahmetinden menfaatlendir beni
Her fayda senin izninle gelir lütfundan faydalandır beni
Sensiz benden bana çare yok bana iyiliğin gerek
Sensiz kimseden kimseye fayda yok bana kalbi selim gerek

[tebrizi]

Ya Nur!

Sen ki varlik aleminin nurusun
Sendendir çehrelerden parlayan nur
Sendendir göze bakış veren sır
Sendendir gönle neşe veren sürur
Seninle nurlanır kalbim seninle aydınlanır aklım
Nurunu yağdır bana


Ya Hadi!

Sensin kalplerimize Hak yolunu gösteren
Sensin vicdanımıza Hakkı aşina eyleyen
İnayetini kar eyle bana hidayetini yar eyle bana
Yolunu yol eyle bana lütfunu bol eyle bana


Ya Bedi!

Hiçligi varlıkla taçlandiran sensin
Varlığı yokluktan çıkarıp süsleyensin
Sen ki her şeyi eşsiz bir güzellikte yaratırsın
Eşsiz yakınlığına al beni
Sen ki her işi özenle ve incelikle tamamlarsın
İnceden inceye sev beni


Ya Baki!

Ne zaman lezzet alsam tükenince elem çekerim
Lezzetleri daim eyleyen sensin
Ne zaman kavuşsam ardından ayrılığı beklerim
Kavuşmaları sahici eyleyen sensin
Ne kadar çok sevdam varsa o kadar çok veda beslerim
Kalbime ebedi sevdalar düşüren sensin
Ömrüm kisa elim yetişmiyor kalbim kandır
Baki olan ancak sensin Beka bahşet imanıma


Ya Varis!

Yok bildiklerim senin nazarındadır
Yitirdiklerim senin katındadır
Bitirdiklerim senin yanındadır
Unuttuklarım senin hatırındadır
Unutulmuşları sonunda sen anarsın
Gidene de kalana da Varis sensin
Ebedi kavuşmaklar ver bana


Ya Resid!

Ya Rab sensin hakiki biricik mürşit
Yönümü sana çevir yolumu sana getir


Ya Sabur!

Eyyub’a(as) sabrı sen öğrettin
Eyyub’a(as) sabrı sen verdin
Sen ki sabrı için Eyyub’u(as) översin
Sensin Sabur asıl sabreden sensin
Sabur sensin sabredenleri seversin
Sabrın öyle ki ben kuluna hilmin çok
Sabredersin ki cezalandırmak ta acelen yok
Sabrın var ki pişman olacaklara mühletin çok
Sabrın öyle ki sabretmeyenlere bile sabırsızlıgın yok
Sen ki bütün sabredenlerin sabır sebebisin
Muhabbetine mahzar olan sabilinden eyle beni



~ AMİN ~

[tebrizi]

Zât-ı İlâhiyeye Delâlet Eden İsimler:

Allah: Vacibü’l-Vücud, O’nun zâtî ismi
Rab: Terbiye edip yetiştiren, sahip olan
Melik: Her şeyin mâliki
Kuddûs: Kusurdan münezzeh olan
Selâm: Selâmet veren
Mü’min: Güven veren/vaadeden
Müheymin: Görüp gözeten
Azîz: Yegâne galip
Cebbâr: İradesini, azametini gösteren
Mütekebbir: Büyüklüğünü izhar buyuran
Alî: En yüce
Zâhir: Varlığı ayândan ayân
Bâtın: Zât’ı, hakikatiyle ihata edilmeyen
Kebîr: Ululardan ulu olan
Celîl: Azametiyle başdöndüren
Mecîd: Çok şanlı
Hak: Bizzat var olan
Metîn: Her şeye güç yetiren
Vâcid: Dilediği her şeyi bulan
Mâcid: Şanlı, namlı
Samed: Herkesin muhtaç olduğu bir müstağni
Evvel: Varlığının başlangıcı olmayan
Âhir: Varlığının sonu olmayan
Müteâlî: Zâtî ulviyet sahibi
Ganî: Her şeyden müstağni
Nur: Işık kaynağı olan
Vâris: Her şeyin nihâî tek sahibi olan
Zü’l-celâli ve’l-ikrâm: Celâl ve ikram sahibi
Rakîb: Gözleyip, kontrol eden
Bâkî: Fena bulmayan
Hamîd: Övgüye layık olan
Vâhid: Her şeyiyle bölünmez bir tek

[tebrizi]

Evsâf-ı Sübhâniyeye Dayanan İsimler:

Hayy: Ebedî hayat sahibi olan
Şekûr: İyiliklere karşılık veren
Kahhâr: Kahrolacakları kahreden
Kâhir: Kahredici
Muktedir: Her şeye güç yetiren
Kavî: Her şeye gücü yeten
Kâdir: Her şeye gücü yeten
Rahmân: Engin rahmet sahibi
Rahîm: Rahmeti bol
Kerîm: İyilik ve ikramda bulunan
Gaffâr: Günahları yarlıgayan
Gafûr: Her günahı yarlıgayan
Vedûd: Seven ve sevilen
Raûf: Çok şefkatli
Halîm: Hilm ile muamele eden
Berr: İyilik eden
Sabûr: Çok sabırlı
Alîm: Her şeyi bilen
Habîr: Her şeyden haberdar
Muhsî: Her şeyi teferruatıyla ta’dat edip bilen
Hakîm: Her şeyi yerli yerinde vaz’eden
Şehîd: Her şeyi ra’ye’l-ayn bilen
Semî’: Her şeyi işiten
Basîr: Herşeyi gören
Afüvv: Günahları affeden

[tebrizi]

Ef’âl-i İlâhiyeye Delalet Eden İsimler:

Mübdi’: İlk yaratan
Vekîl: Güvenilip dayanılan
Bâis: Ölümden sonra dirilten
Mücîb: Dualara icabet eden
Vâsi’: İlm ü rahmetiyle her şeyi kuşatan
Hasîb: Her şeye yeten
Muğîs: Ekstradan yardımda bulunan
Hafîz: Koruyup kollayan
Hâlık: Her şeyi temelden yaratan
Bârî: Örneği kendine ait Yaratıcı
Musavvir: Şekil ve suret veren
Rezzâk: Gıdaları yaratıp lütfeden
Vehhâb: Bol bol hibede bulunan
Fettâh: Hayır kapılarını açan
Kâbız: Kabzeden, can alan
Bâsıt: Genişletilecekleri genişleten
Hâfıd: İstediğini alçaltan
Râfi’: Yücelten, yükselten
Muizz: Aziz kılan
Müzill: Zelil kılan
Hakem: Her şeyi hall ü fasl eden
Adl: Mutlak âdil
Latîf: En ince noktalara kadar ihtiyaçları gören gözeten
Muîd: Hayattan sonra ölümü, ölümden sonra da hayatı geri veren
Muhyî: Hayatı veren
Mümît: Ölümü yaratan
Velî: Dost ve yardımcı
Tevvâb: Tevbeye sevk eden ve tevbeleri kabul buyuran
Müntakim: Suçluları tecziye eden
Muksit: Adaletle hükmeden
Câmi’: Herkesi toplayıp biraraya getiren
Muğnî: Zenginlik bahşeden
Mâni’: İstemediği şeyleri vermeyen
Dârr: Zararları yaratan
Nâfi’: Faydalı şeyler veren
Hâdî: Hidayete erdiren
Bedî’: Eşi, benzeri olmayan şeyler yaratan
Reşîd: Doğru noktaya ulaştıran
Kayyûm: Kendi kendine kaim olan
Mâlikü’l-Mülk: Mülkün tek sahibi
Muahhir: Geriye bırakan
Mukaddim: Öne alan, öne çıkaran
Mukît: Gıda veren, bakıp koruyan
Vâlî: Kâinatları idare eden

[tebrizi]

İsimlerin Esasları:

Hayy: Ebedî hayat sahibi olan
Alîm: Her şeyi bilen
Mürîd: İrade eden, dileyen
Mütekellim: Konuşan
Kâdir: Her şeye gücü yeten
Cevâd: İhsanda bulunan, cömertlik yapan
Muksit: Adaletle hükmeden



------------------------------

Esmâ-i Celâliye:

Kebîr: Ululardan ulu olan
Azîz: Yegâne galip
Azîm: En büyük ve ulu
Celîl: Azametli tecelli sahibi
Mâcid: Şanlı, namlı
Mümît: Ölümü yaratan
Dârr: Zararları yaratan
Müntakim: Suçluları tecziye eden



-----------------------------------



Esmâ-i Cemâliye:

Rahîm: Rahmeti bol
Selâm: Selamet veren
Muhyî: Hayatı veren
Mü’min: Güven veren/vaadeden
Latîf: En ince noktalara kadar ihtiyaçları gören gözeten
Rezzak: Gıdaları yaratıp lütfeden
Hallâk: Her şeyi yaratan
Evvel: Varlığının başlangıcı olmayan
Âhir: Varlığının sonu olmayan
Zâhir: Varlığı ayândan ayân
Bâtın: Zât’ı, hakikatiyle ihata edilmeyen
Karîb: Yakın