Dünyaya Aldanmayanlar

BİR ALLAH DOSTU anlatıyor:

"Kur'an'ın, 'Öyle kişiler vardır ki, ne bir ticaret, ne bir alış veriş onları Allah'ı anmaktan, namaz kılmaktan, zekât ver mekten alıkoyamaz' ayetinin manasını hacda gözlerimle gör düm.

"Baktım ki, bir derviş Kabe'ye yaslanmış Allah'ı anıyor. Ama sadece dili 'Allah, Allah' diyor. Kalp buna katılmıyor. Bir başkasını gördüm, bir seyyar satıcı. Etrafı müşterilerle dolu. Onlara mal veriyor, onlardan para alıyor. Kalbine bak tım, kalbi 'Allah, Allah' diye zikrediyor."

Dünyaya çalışma yönüyle değil, kalben terk etmek lazımdır. Mevlana bunu şöyle ifade eder:
"Sular geminin altında olursa onu yüzdürür, ama içine dolarsa onu batırır."
İşte, dünya da böyledir. İnsan dünyayı kalbine koymadıktan sonra, meşru dünya işleriyle meşguliyetinde bir zarar yoktur.

Bazı büyük zatlar, dünyayı o kadar ehemmiyetsiz görmüşler ki, "Dünya ne ki, zühdü olsun?" demişler. Yerdeki beş kuruşu almaya insan tenezzül etmediği gibi, büyük zatlar dün yaya beş para ehemmiyet vermemişler.

İnsan uçakla yükseldiği zaman, yerde iken peşinden koştuğu ev, araba gibi şeyler gittikçe küçülür. O koca apartman lar kibrit kutuları gibi, o lüks arabalar oyuncak arabalar gibi kalır.

Biraz daha yükseldiğinde ise bunlar tümüyle gözden kaybolur.

Onun gibi maneviyatta yükselenlerin nazarında dünya önemsiz görülmüş, onun saltanatına aldanmamışlardır.

Yazar: Doç. Dr. Şadi Eren