burada aglamak faydasızdır

gokçen

Ziyaretçi

« : 26 Mayıs 2008, 14:45:07 »

Bir gün Peygamber efendimiz Cebrail   aleyhisselâma Cehennemi sordu.
Cebrail aleyhisselâm da uzun uzun Cehennemi anlattı. Peygamber efendimiz   anlatılanlara dayanamayıp bayıldı. Ayıldığmda buyurdu ki:
•Ey Cebrail, böyle şiddetli, felâket yere benim ümmetim girecek mi?
•Evet. Ümmetinin büyük günah işliyenleri Cehenneme girecektir.
Bunun üzerine Peygamber efendimiz çok ağladı. Cebrail aleyhisselâm da   ağladı. Sonra odasına çekildi. Sadece namaz için dışarı çıkıyor bunun   dışında kimseyle görüşmüyordu.
Peygamber efendimizin dışarı çıkmayışının üçüncü günü hazret-i Ebû Bekir   kapısının önüne gelerek.
•Resûluüahı görmek mümkün mü? diye seslendi. Fakat, içerden bir cevap   gelmeyince ağlıyarak kapıdan ayrıldı.
Sonra hazret-i Ömer gelip, aynı şekilde söyledi. Ona da cevap gelmeyince   ağlıyarak oradan ayrıldı.
Sonra Selmân-ı Fârisî hazretleri geldi. Ona da bir cevap verilmeyince,   ağlıyarak hazret-i A!i'-nin evine gidip durumu anlattı. Hazret-i Fâtıma   hemen hane-i saadete koştu.
•Ey Allah'ın Resulü ben kızınız Fâtıma, dedi.
Peygamber efendimiz o anda secdeye kapanmış ümmeti için ağlıyordu.
Hazret-i Fâtıma, kapı açılıp içeri girince babasının ağlamaktan yüzünün   sarardığını, avurtlarının çökmüş olduğunu gördü.
•Babacığım size böyle ne oldu? diye sordu.
Peygamber efendimiz buyurdu ki:
•Ey Fâtıma, bana Cebrail gelip Cehennemi, tabakalarını anlattı. Ümmetimden   büyük günahişliyenlerin Cehenneme atılacağını bildirdi, işte beni ağlatan   kederlendiren budur.
Sonra Hazret-i Fâtıma, ümmetinden günah işliyenlerin Cehenneme nasıl gireceklerini   sordu. Peygamber efendimiz şöyle anlattı:
•Günahkârlar tutulup Cehenneme götürülürken, "Yâ Muhammed" "Yâ   Muhammed" diye bağırarak giderler. Fakat, Cehenneme yaklaşıp Cehennem   meleklerini görünce, bunu unuturlar.
Melekler:
•Sizler kimlersiniz, diye sorduklarında
•Biz, kendilerine Kur'ân inmiş olanlardan ve Ramazan'da oruç tutanlardanız,   derler.
Melekler de:
•Kur'ân-ı kerîm Muhammed aleyhisselâmın ümmetine inmiştir, derler.
Bunun üzerine Peygamber efendimizin ismini hatırlayıp
•Bizler Muhammed aleyhisselâmm ümmetindeniz, derler.
Melekler de:
•Kur'ân-ı kerîmdeki Allahü teâlâya âsi olan kimselerin hâllerini bildiren   âyetlerden haberiniz yok muydu? diye sorar.
Onlar da:
•Vardı fakat gaflete geldik, -şeytana uyduk, derler.
Hâllerine çok üzülürler. Meleklerden izin isteyip hâllerine uzun zaman   ağlarlar. Gözyaşları kalmaz, gözlerinden kan akmaya başlar.
Sonra melekler onlara derler ki:
•Bu ağlamanız boşunadır. Eğer dünyada böyle ağlasaydınız faydası olurdu.   Dünyada iken Allah korkusu ile ağlasaydınız şimdi burada ağlamazdınız.
Sonra meleklere emir gelir:
•Atın onları Cehenneme!..


	Logged

aysenur

Aktif Üye

Offline

Mesaj Sayısı: 920

--Her Nefis oLumu TadacaktIr--

Ynt: burada aglamak faydasızdır

« Yanıtla #1 : 27 Mayıs 2008, 08:08:59 »

Allahim korusun rabbim bizi cehenneme atilanlardan eylemesin:(


	Logged

¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´Eğer Sizi Üzen Kişilere Halâ Selam
Verebiliyorsanız..
Bu Vicdanınızın Sadaka'sıdır..¨-,.-~*´¨¯¨`*·~-.¸

yaAqsa

Ziyaretçi

Ynt: burada aglamak faydasızdır

« Yanıtla #2 : 28 Mayıs 2008, 07:04:15 »

saqolasın kardesim..

Cennete girmiş salih müminlerin aralarında geçen konuşmalar ise şöyledir:

Böyleyken, kimi kimine yönelmiş olarak, birbirlerine soruyorlar:
Bir sözcü der ki: "Benim bir yakınım vardı."
"Derdi ki: Sen de gerçekten (dirilişi) doğrulayanlardan mısın?"
"Bizler öldüğümüz, toprak ve kemikler olduğumuzda mı, gerçekten biz mi (yeniden diriltilip sonra da) sorguya çekilecekmişiz?"
(Konuşan yanındakilere) Der ki: "Sizler (onun şimdi ne durumda olduğunu) biliyor musunuz?"
Derken, bakıverdi, onu 'çılgınca yanan ateşin' tam ortasında gördü.
Dedi ki: "Andolsun Allah'a, neredeyse beni de (şu bulunduğun yere) düşürecektin."
"Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, muhakkak ben de (azab yerine getirilip) hazır bulundurulanlardan olacaktım.
"Nasıl, biz ölecek olanlar değil miymişiz?"
"Yalnızca birinci ölümümüzden başka (öyle mi)? Ve biz azaba uğratılacak olanlar değil miymişiz?"
Şüphesiz, bu, asıl büyük 'kurtuluş ve mutluluğun' ta kendisidir. (Saffat Suresi, 50-60)

Bu ayetlerden gördüğümüz gibi, müminler, sonunda ulaştıkları bu mutlu sonun ancak ve ancak Allah'ın dilemesiyle ve Rahmetiyle olduğunun bilincindedirler. Şuurları son derece açıktır ve geçmişi hatırlamaktadırlar. Belki de tüm hayatları onlara detaylı olarak gösterilmektedir. Bu sahnede, kendilerini dünya hayatında saptırmaya çalışan yakın çevrelerini görmüşlerdir. Ve anlamışlardır ki, eğer Allah'ın üzerlerindeki sonsuz lütfu ve koruması olmasaydı, kendileri de kolaylıkla yoldan sapabilirlerdi. İşte bunların bilincine varan müminler, aynen dünyada olduğu gibi cennette de Allah'a sürekli şükrederler.

Cennet ehlinin cehennemdekilerle aralarında geçen ve cehennem halkının pişmanlıklarını ifade eden sözler ise aşağıdaki ayetlerde haber verilir:

Onlar cennetlerdedirler; birbirlerine sorarlar.
Suçlu-günahkarları;
"Sizi şu cehenneme sürükleyip-iten nedir?"
Onlar: "Biz namaz kılanlardan değildik" dediler.
"Yoksula yedirmezdik."
"(Batıla ve tutkulara) Dalıp gidenlerle biz de dalar giderdik."
"Din (hesap ve ceza) gününü yalan sayıyorduk."
"Sonunda yakîn (kesin bir gerçek olan ölüm) gelip bize çattı."
Artık, şefaat edenlerin şefaati onlara bir yarar sağlamaz. (Müddessir Suresi, 40-48)


	Logged

şişa

Aktif Üye

Offline

Mesaj Sayısı: 158

Ynt: burada aglamak faydasızdır

« Yanıtla #3 : 28 Mayıs 2008, 09:04:15 »

ALLAHU EKBER!!!!
Rabbim cc sen muhafaza et....................


	Logged

'yoldaki bir tepecik seni bunaltmış,oysa önünde yüzlerce dağ var' Hz Mevlana

Sayfa: [1]

Yazdır

Maneviyat.com | İLİM MECLİSİ | Peygamberimiz (sav) ve Ashabı Kiram | Yazılar | burada aglamak faydasızdır

« önceki sonraki »