|
_selma_
|
 |
« : 30 Temmuz 2009, 09:27:22 » |
|
[I] Aşk ve Secde Bir gül ekin
Ama bu sefer kalbinize ekin bu gülü
Bir sevda tutun
Ama bu sefer kalbinizde tutun sevdanızı
Bir hayal kurun
Mutluluk vadisinde, gül bahçesinde, sevgi şehrinde, insanlara huzur saçan
mutluluk yayan, insanların kalbinden hüznü alıp yerine sevdayı, sevgiyi, aşkı,ALLAHaşkını yerleştiren bir yerin hayalini kurun
Bunlar hayal ama mutluluk uzakta değil ki
Aşk, sevda uzakta değil ki
Kapatın kalbinizi madde alemine, açın gönlünüzü mana âlemine, çıkın seyahate
Ama bu seyahat madden uzak, gül bahçesinde, sevda mahallesi, aşk sokağı
Namazgah hanı, seccade döşeğinde gözyaşlarıyla ıslanan seccadenizin üstünde Ötelere adım atın, Çırpın kanatlarınızı, uçun göklere
varın semalara, tanışın peygamberlerle, uzanın göklere yaklaşın cennete
girin Sidretül müntehaya, hani me’va cennetinin yanında, için orda gözyaşlarıyla doldurduğunuz mana sütünü, işte bakın sevgiliniz tam karşınızda
sizlerin selamını bekliyor mukabele etmek için. Şahitler de hazır sizlere tanıklık etmek için
Daha ne beklersiniz işte geldiniz kab-ı kavseyne hadi
şimdi işte alın seccadenizi, açın kalbinizi, dökün gözyaşlarınızı
varın sevgilinizin yanına, sevgilinize yalvarın
yakarın affınızı ve affımızı isteyin
Sevgililer naziktirler bir şey istendiği zaman geri çevirmezler
Hadi sunun dualarınızı, göz pınarlarınızdan ayrılan mana sütünün, mana aleminde ki yükselişinizin yanında Daha ne beklersiniz işte sevgili bizleri bekliyor
Evet, şimdi işte yalvarıyorum ve yalvaracağım
Ey benim sevgilim, Rabbim yalnız sana yalvarır ve yalnız senden dilenirim
Şu mübarek günlerin ve sadece senin sevginden ötürü sana mana kasesini gözyaşlarıyla doldurmaya çalışan aşıklarının yüzsuyu hürmetine bizlere senin sevgini, senin aşkını tatmak ve bu tatla son nefesimize kadar yaşamak ve senin aşkınla senin huzuruna varmak nasip eyle AMIN...
Her elif’in yolunu açacak bir “be” yaratan bir yar var ki; kelam’ını başlatır bir “elif” ile…cümle içinde elif’in varlığını hissettirir sabretmeyi bilene. elif’i cümleye sevdirir; cümleye elif’i faydalı kılar. kelam’ını kalbe vahiy kılan bir yar var ki, elif’liğinin idrakinde olmayan her yürek için büyük sıkıntılar verir; bu, oyâr’in merhametindendir, fazlındandır. ALINTI
|