ASHAB (kısa menkıbeler)

[tebrizi]

HZ. ÖMER
 
Abdullah b. Ömer babasına şöyle itiraz etmişti: "Baba,Üsame b. Zeyd'e dört bin verdiğin halde bana üç bin verdin.Halbuki onun babası ve kendisi fazilet noktasında bizden önde değil."
 Hz. Ömer oğluna şu cevabı verdi:
"Allah Rasulu (s.a.v),onun babasını senin babandan daha fazla seviyordu.Üsame 'yi de senden daha çok severdi."
 
(Heysemi,Mecmau'z-Zevaid 5/267)
 
 
 
 

[tebrizi]

Rum kralından Hz. Ömer 'e bir posta gelmişti.Hz Ömer'in hanımı bir dinar borç para buldu ve onunla esans satın aldı;bir şişenin içine esansı koyup posta ile birlikte Rum kralının eşine gönderdi.Rum kralının hanımı gelen esansı alıp,boşalttı ve içine mücevher doldurarak,postayla geri gönderdi.Hz. Ömer'in eşi gelen mücevherleri bir bezin üzerine dökerken içeri Hz. Ömer girdi ve "Bunlar nedir?" diye sordu.Hanımı herşeyi anlatınca,Hz.Ömer hanımının bir dinarını verdi ve gelen mücevherlerin tamamını hazineye koydu.

(el-Hindi Kenzu'l Ummal 12/875)

[tebrizi]

   Adamın biri,Peygamber Efendimize(s.a.v) gelerek:" Ya Rasulallah,Seni canımdan da çocuğumdan da daha çok seviyorum.Evde iken Seni hatırlayınca daha evde duramıyor,gelip Sana bakıyorum ama ahiret hayatı aklıma geldiğinde Senin Cennete gireceğini,Peygamberlerle olacağını düşünüyor;Cennete girsem dahi Seni göremeyeceğim diye üzülüyorum." dedi.
   Efendimiz sustu ve karşılık vermedi.Az sonra Hz. Cibril şu ayeti getirdi: "Kim Allah'a ve Rasulu ne itaat ederse,işte onlar,Allah'ın nimetlerine mazhar ettiği nebiler,sıddıkler,şehitler,salih kişilerle beraber olacaktır.Bunlar ne güzel arkadaşlar!"(Nisa 4/69)

(Ebu Nuaym,Hilye 4/240)

[tebrizi]

İbn Abbas (r.a) anlatıyor:Bir ara Rasulullah(s.a.v) sıkıntıya düşmüştü ve evinde yiyecek tek bir kırıntı dahi kalmamıştı.Hz. Ali durumu öğrenir öğrenmez dışarı çıktı ve Allah Rasulu ne yardım etmek için bir iş aramaya başladı.Bir yahudinin bahçesine geldi.Her kovanın karşılığında bir hurma almak şartıyla,yahudiye onyedi kova su çekti.Yahudi Hz. Ali ye dilediği hurmalardan alabileceğini söyledi.O da taze hurmalardan onyedi tane aldı ve Peygamber Efendimiz e getirdi.
Rasulullah (s.a.v) sordu: "Ebu'l-Hasen, bunlar nereden?" ..Hz. Ali "Ya Rasulallah! aç olduğunuzu duydum.Bunun üzerine kazanacağım parayla Sana yiyecek alayım diye iş aramaya çıktım.Bunları kazandım." dedi.Efendimiz "Ya Ali,Seni bu işi yapmaya sevk eden Allah a ve Onun Rasulu ne olan sevgin miydi?" diye sordu.Hz. Ali, "Evet " dedi.Allah Rasulu: " Allah ı ve Rasulu nü seven hiç bir mü'min yoktur ki,fakirlik ona selin akmasından daha hızlı gelip,toslamasın.Allah ve Rasulu nü sevenler başlarına gelecek musibetlere karşı hazırlıklı ve donanımlı olsunlar." buyurdu.
 
(Beyhaki,Sünen 6/119) 

[tebrizi]

Nafi anlatıyor:İbn Ömer malından neyi fazla sevmeye başlasa ,onu hemen Allah için infak ederdi.Hatta kölesi onun bu halini anlayınca kollarını sıvar;cemaatle namaza devam ederdi.İbn Ömer de ,kölesinin bu güzel halini görünce hemen onu hürriyete kavuştururdu.Arkadaşları İbn Ömer e "Ey Ebu Abdurrahman, O kölelerin seni aldatıyorlar " dediklerinde onlara:" Kim bizi Allah için aldatırsa ona biz de severek aldanırız." derdi.
(Ebu Nuaym,Hilye 1/294)

[tebrizi]

  Cabir b. Abdullah (r.a) anlatıyor: Allah Rasulu cuma hutbesini verirken bir hurma ağacına yaslanırdı.Ensar dan biri şöyle bir öneride bulundu.:" Ya Rasulallah,Sana bir minber yapsak olmaz mı?" Efendimiz de "isterseniz yapın"  buyurdu.Hemen bir minber yaptılar.Cuma günü geldiğinde,Allah Rasulu yeni yapılan minbere çıktı.O sırada daha önce yaslandığı hurma  ağacı,bir çocuğun ağlaması gibi etkili bir ses çıkararak inledi.Rasulü Ekrem,minberden indi ve ağacı kucakladı.Ağaç sakinleştirilen çocuğun nazlanması gibi inlemeye devam ediyordu.
  Cabir der ki:" Hurma ağacı duyduğu zikirlerden mahrum kaldığı için ağlıyordu."(1)
  Hz. Enes ten gelen bir rivayette Allah Rasulü şöyle demiştir:" Muhammed in nefsi kudret elinde olan Allah 'a yemin ederim ki;onu yatıştırmış olmasaydım,Allah ın Rasulünden ayrıldığı için duyduğu üzüntüden dolayı,kıyamete kadar inlemeye devam edecekti."Sonunda Allah Rasulü emretti ve hurma ağacı toprağa gömüldü.(2)

(1) İbn Kesir,el-Bidaye 6/127
(2) İbn Kesir,el Bidaye 6/126

[tebrizi]

Safvan b. Assal (r.a) anlatıyor:Allah Rasulü mescitte kırmızı bir elbise giymiş vaziyette otururken O nun yanına vardım.Kendisine dedim ki "Ya Rasulallah,Ben ilim talep etmeye geldim." Rasulallah:" Hoş geldin! Ey ilim meraklısı,Melekler ,sevgilerinden dolayı,ilim talep edenin çevresinde kanatlarını açarak ta göğe kadar yükselirler ve bir halka oluştururlar." buyurdu.

(Münziri,et-Tergib 1/52)

[tebrizi]

Üseyd bir gün ,Hz Peygamber ‘in de şereflendirdiği bir toplulukta fıkra anlatıyor ve arkadaşlarını güldürüyordu. Fıkranın dozunu biraz kaçırmış olmalı ki ,Hz. Muhammed (s.a.v) elindeki çubukla Üseyd’in böğrüne dürterek O’nu ikaz etme durumunda kalmış;bunun üzerine Rasulallah (s.a.v) ile aralarında şöyle bir konuşma geçmiştir:

-Beni acıttın Ya Rasulallah! Kısas isterim!
-Öyleyse kısas yap!
-Fakat Ya Rasulallah! Senin üzerinde gömlek var.Halbuki Sen vururken benim üstümde gömlek yoktu!
Hz. Peygamber (s.a.v) gömleğini kaldırınca,Üseyd,Güzeller güzelini kucaklar ve böğrünü öperek ilave eder;
-Anam-babam Sana feda olsun Ya Rasulallah,işte maksadım buydu!

(Ebu Davut,Sünen IV ,482-483)

[tebrizi]

Haris b. Malik,mescitte yatıyordu.Allah Rasulu (sav),kendisini ayağıyla dürtüp,uyandırdı.Her Sahabenin dediği gibi “Anam babam Sana feda olsun,bir emriniz mi var Ya Rasulallah?” dedi.”Nasıl sabahladın” diye sordu Efendimiz (sav) ona.
“Gündüz oruç tuttum;gece de sabaha kadar Rabbimin karşısında kemerbeste-i ubudiyet içinde büklüm büklüm oldum Ya Rasulallah…Şu anda öyle bir ruh haleti içindeyim ki,Rabbim’in arşını,ehl-i Cennet’in ferih-fahur Cennet’e sağdan sola gidip,gelişini görür gibiyim..”karşılığında bulundu..
Allah Rasulu (sav) de şöyle mukabele etti ona:”Sen öyle bir insansın ki, tepeden tırnağa iman kesilmişsin!”


(Ma’mer b.Raşid,el-Cami s.129;İbn Ebi Şeybe ,el-Musannef 6/170;Beyhaki,Şuabü’l-iman 7/363)

[tebrizi]

Abdullah bin Mesud'un ,Allah Rasulüne itaatteki hassasiyeti:

Ata(r.a) anlatıyor:"Bir gün Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) mescitte cemaate konuşma yaparken, ' Oturun! ' buyurdu.Abdullah daha mescidin kapısında iken,Allah Rasulünün emrini duyar duymaz olduğu yere oturdu.Efendimiz bunu görünce ' Abdullah içeri gir buyurdu! '.

(el-Hindi,Kenzu'l-Ummal,13/433 (37209))

[tebrizi]

"Allah'tan hakkıyla korkanlar , O'nun kullarından alim olanlardır."

(Fatır,35/28)

Safvan b. Assal (r.a) anlatıyor: Allah RAsulü (sallallahu aleyhi ve sellem),mescitte kırmızı bir elbise giymiş vaziyette otururken onun yanına vardım.Kendisine dedim ki:" Ya Rasulallah! Ben ilim talep etmeye ve öğrenmeye geldim" Rasulullah:" Hoş geldin ey ilim meraklısı! Melekler,sevgilerinden dolayı , ilim talep edenin çevresinde kanatlarını açarak ta göğe kadar yükselirler ve bir halka oluştururlar."buyurdu.

(Münziri,et-Tergib,1/52(108))

[tebrizi]

Hazreti Ali (radiyallahu anh) anlatıyor: Mekke'den Medine 'ye hicret edenlerden,Ömer hariç bildiğim herkes gizlice göçmüştü.Ama Ömer hicrete karar verdiğinde kılıcını kuşandı,yayını omzuna astı,eline de bir kaç ok aldı ve Kabe ' ye geldi..O sırada Kureyş'in eşrafı ve ileri gelenleri de orada,Kabe'nin avlusunda oturuyorlardı.Ömer Kabe'yi yedi kere tavaf edip Makam-ı İbrahim'in yanında namaz kıldıktan sonra Kureys müşriklerinin oluşturduğu halkalara birer birer uğradı ve: " Anasını ağlatmak,evladını yetim bırakmak,karısını dul bırakmak isteyen varsa,şu vadinin arkasında bana yetişsin!" dedi.Kimse peşinden gitmeye bile cesaret edemedi.


el-Hindi,Kenzu'l-Ummal,12/797

[tebrizi]

HZ EB BEKİR VE HZ. ÖMER (RADIYALLAHU ANH)


Hasan Basri anlatıyor: Hz. Ömer'in halk arasında casusları vardı.Bir gün,casuslar geldiler ve Hz. Ömer'e,bazılarının onu Hz. Ebu Bekirden üstün tuttuklarını ihbar ettiler.Bunu duyan Hz. Ömer çok kızdı.Hemen bu lafları telaffuz edenlere adam gönderdi ve onları yanına çağırttı.
Adamlara:"Ey fena insanlar,ey yaramaz canlılar,ey temiz insanları kirletenler!" deyince adamlar, "bize karşı neden böyle konuşuyorsun? suçumuz nedir ki!" diye sordular.Hz. Ömer daha önce sarf ettiği ifadeleri üç defa daha tekrar ettikten sonra:
" niçin benimle Hz. Ebu Bekir arasında ayrımcılık yaptınız? Hayatım kudret elinde olan Rabbime yemin ederim ki,cennette Ebu Bekir'i görecek kadar ona yakın olmayı ne kadar isterdim!" buyurdu.
   

HAYATÜS SAHABE

[tebrizi]

Fahri Kâinat Aleyhisselatu ve Selam Efendimiz, ashabıyla birlikte haremi şerifin etrafında oturuyorlardı. Henüz müşrikleri Hicazdan men eden ayeti celile inzal olmadığı için, cemaat içinde Yahudilerin de önde gelen din adamları bulunuyorlardı. Aniden telaşlı bir şekilde, sahabenin birisi geliyor ve ortama dikkat etmeden soruyor:
--Ey Allah ın Resulü, bir müşkülüm var... Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem izin verince;
--Namazlarımı eda ederken kalbim bir türlü sükûn bulmuyor, kendimi tam olarak namaza veremiyorum, şeytan hep musallat oluyor, diyor.
Yahudi din adamlarından birisi, riya içinde hemen müdahale ediyor:
-- Bizim dinimiz çok büyük ve sağlam olduğu için, biz ibadetlerimizi yaparken, şeytan bize musallat olamaz ve kalbimiz hazır olur, diyor...
Kâinatın Efendisi, Mahbub-u Hüda Sallallahu Aleyhi ve Sellem Hz. Ali ye dönerek, sen cevap ver, buyuruyor...
Hz. Ali, Şah-ı veli Keremallahu Veçhe sükûnetle sahabeye dönerek:
-- Sen hiç boş eve hırsız girdiğini gördün mü? Senin kalbinde iman olduğu için şeytan çalmak için uğraşıyor, olmasaydı uğraşmazdı, diyor. Kalbinde iman olduğu için Allah-u Teala ya şükret ve her namaz sonrası 'Subhanallah' 'Allahuekber' diyerek tesbihatta bulun, bir zaman sonra kalbinin çok daha iyi olduğunu göreceksin, buyuruyor...


alıntı

[tebrizi]

   Ümmü Seleme (radıyallahu anh) anlatıyor:Hazreti Ebu Bekir (radıyallahu anh) ticaret maksadıyla yola çıkmıştı.Nuayman ile Suveybit'i de yanına almıştı.Bu zatların her ikisi de,Bedir harbine katılmıştı.Yol azığı Süveybit'a teslim edilmişti.Bir gün Nuayman ona:"Bana yiyecek ver." dedi.O da "Ebu Bekir gelsin de öyle veririm" dedi.Nuayman komik ve şakacı biriydi.Yakınlarındaki sürü sahiplerinden birine giderek: " Benim çok güçlü ve kuvvetli bir kölem var,alır mısın?" dedi.Adam, "Evet,alırım." dedi..."Ancak kölem konuşmasını iyi becerir;size: 'ben hürüm' diyebilir.Eğer onun bu sözüne inanarak onu bırakacaksanız şimdiden vazgeçin." dedi.Sürü sahiplari," Tamam,aldık;kabul ettik." dediler.Nuayman,Suveybit'i on genç dişi deve karşılığı sattı ve develeri önüne katarak götürdü.Sürü sahiplaerine de Süveybit'i göstererek: " İşte köle budur;alın,götürün" dedi.Süveybit:" O'na inanmayın,yalan söylüyor,ben hürüm" dedi ise de sürü sahipleri: " Biz senin haberini aldık;böyle söyleyeceğini önceden biliyorduk." dediler ve Süveybit'in boynuna ip bağlayıp götürdüler.

   Bir süre sonra Ebu Bekir (radıyallahu anh) gelip de durumu öğrenince,arkadaşlarıyla birlikte sürü sahiplerinin yanına gitti;develeri geri vererek Süveybit'i kurtardı.Medine 'ye döndüklerinde olayı Allah Rasulune (sallallahu aleyhi ve sellem) anlattılar.Rasulullah ve sahabiler güldüler.Hatta bir yıl boyunca bu olayı hiç unutmadılar,hatırladıkça gülüştüler.




İbn Hacer,el-İsabe,2/98.