İnsan niye yaratıldı

[ece]

Ateist diyor ki:

Sual: Allah’ın hiçbir şeye ihtiyacı yoksa ne diye insanları, cinleri, melekleri ve canlı cansız mahlukları yarattı? Bizim ibadetimizin ona bir faydası, günahlarımızın da ona bir zararı olmadığı halde, ne diye ibadet etmeyip isyan edenleri Cehenneme atıyor?
CEVAP
Hadis-i kudside, (İnsanları, beni tanımakla şereflenmeleri için yarattım) buyuruldu.
Bu şerefe kavuşup kavuşmama tercihini de kullarına bıraktı. Ateistlerin, (Biz Allah’a inanmıyoruz, Allah’ı tanımakla şereflenmediğimize göre, Allah’ın maksadı hasıl olmadı) demeleri yanlıştır. Çünkü, çok kimse, belli bir yaşa gelince, Allahü teâlâyı tanımaya başlıyor. Kâfir kalıp hiç tanımasa bile, zaten tercih kullara bırakılmıştı. Kâfirler de, ahirete gidince tanıyacaklar. Tanımayan hiç kimse kalmayacaktır.

Bir âyet-i kerime meali de şöyledir:
(Cin ve insanları ancak, beni bilip itaat, ibadet etmeleri için yarattım.) [Zariyat 56]Bu âyet-i kerime gösteriyor ki, cin ve insanların yaratılması, Allahü teâlâyı tanımaları içindir ki, bunlar için şeref ve saadettir. Yoksa, Onun bir şey kazanması için değildir. Hadis-i kudside, (Tanınmak için her şeyi yarattım) buyurması, (Onların beni tanımakla şereflenmesi için) demektir. Yoksa, (Tanınayım ve onların tanıması ile kemal bulayım) demek değildir. Bu mana, Allahü teâlâya layık değildir. (Mektubat-ı Rabbani 266)

Bir âyet-i kerime meali de şöyledir:
(Yerde olan her şeyi sizin için yarattım.) [Bekara 29]
İki hadis-i kudside buyuruluyor ki:
(Seni kendim için yarattım. Başka şeylerle oyalanma!) [İslam Ahlakı]

(Ey Âdem oğlu, sizi kendim için yarattım. Her şeyi de sizin için yarattım. Senin için yarattıklarım, seni, kendim için yaratılmış olduğundan alıkoyup gâfil ve meşgul etmesin.) [İslam Ahlakı]

Bir âyet-i kerime meali de şöyledir:
(Sizi abes olarak, oyuncak olarak mı yarattım? Bize döndürülmeyeceğinizi mi sanıyorsunuz?) [Müminun 115]

(Bizim ibadetimize Allah’ın ihtiyacı yoktur, günahlarımız da ona zarar vermez) diyen kimse, perhiz yapmayan hastaya benzer. Doktor bu hastaya, perhiz tavsiye etse, bazı ilaçlar verse, bu hasta da, “Perhiz yapmazsam, ilaçları almasam doktora hiç zararı olmaz, perhiz yapmamın ve ilaçları almamın ona bir faydası olmaz” diyerek, perhiz yapmasa ve ilaçları kullanmasa, elbette doktora zararı olmaz, ama kendine zarar verir. Doktor, kendine faydası olduğu için değil, onun hastalıktan kurtulması için, perhiz yapmasını, ilaç kullanmasını tavsiye ediyor. Doktorun tavsiyesine uyarsa, şifa bulur, uymazsa, hastalığı artarak ölür gider. Tabibin bundan hiç zararı olmaz. (İşlediğim günahların Allah’a zararı olmaz, ibadetlerimin de faydası olmaz) diyerek Allahü teâlâya isyan edip ibadet etmekten kaçanlar da Cehenneme gider.

[şakayık]

canım şuan o kadar yanıyor ki belkide yazdıklarımdan yrn pişman olacağım.bazen soruyorum kendime kafir mi oldum acep diye?ama hala cehenneme gıderım affım yok dıye canıma kıyamıyorsam sanırım hala allaha inanıyorum.seviyorumda hala sevdiğimi düşündükçede daha çok ağlıyorum çünkü onun kuvvetınden gücünden hiç şüphem yok fakat o gücüne ve kudretine rağmen benım yaşadıklarmı düşündükçe daha çok kahroluyorum.yani ben bunları onun gücü dahilinde onun bilgisi dahilinde yaşıyorum.düşünsenize biri sizi dövüyor haksız yere bu canınızı yakıyor fakat annenız sizi o zalimin elinden alabilcek kudretteyken hiç bişi yapmıyor o daha acı verici dimi?ben ona sevgim kaybetmedım ama sanırm allah bana olan rızasını kaybetti.ben ortaokudayken namazza başladım üniversite yıllarıma kadarda çok şükür hep devam ettim.tutucu bir şehirde okuyordum ailemde yoktu para pulda yoktu zor şartlarda bir o bir ben vardım ilk defa.ama hayatım boyunca ne kadar pislik düzenbazlık ve adaletsizlik gördümse hepsiyle orada tanıştım.ve tahammül edemiyorum hersey öyle adaletsiz ki.siz kendi içinizde temize tutulduldukça daha çok şey kaybediyorsunuz yalnız kalıyorsunuz horlanıyorsunuz başınıza hiç olmadık belalar açılıyor.evet bunlar belkı sınavdı ama ben geçemedim bir daha denedi gene geçemedim adaletli değil di çünkü hiç durumlartamam ben mükemml bir kul değilim ama çevrenize bakın bir kim zalimsa o huzurda mutlulukta refahta.özeniyorum bazen tabiatlarına çünkü beşerim çünkü kahrolası bir nefsim var.demkkı nesfsim güçlü demkki benim itikatim zayıf ama ben yılarca allahım benı bir göz açıp kapatıncaya kadar bile olsa nefsime bırakma dedim niye benı nefsime terk ettim rabbım..defalarca tövbe ettim tekrar namaza döndüm okudum hergün yakınlaşayım diye gözyaşları içinde esma zikirleri çektimama hep beni öyle zamnlarda yalnız kaldım ki sanki tokat gibi yüzüme çarptı hep beni affetmediğini benim ibadetimden razı olmadıgını.vazgeçeyim diyorum ama yine bir güzel olayda şükreder buluyorum kendimi bir belada yine ona yakarırı buluyorum.insan tabıatı greği Allahı nasıl reddeder bir kere daha birebir şahit oluyorum.ondan vazgeçemiyorum.ama burdan okuduğum kadarıyla sanırım cehenmemliğim hernekadar ona ınamayı bırakmasam da ibadetlerımın hepsini bıraktım ...o kadar özeniyorum ki size gereçkten ufacık bir leke yok mu? sizde sormuyormusunuz rabbim adalatın bumu dıye? imanınıza ve ıtıkatınızden rabbım banada nasip etsin çünkü ihityacım var.o kadar susuz kaldım ki.........

[şakayık]

boynumda nefis denen bir zincirle günah odasındayım rabbim çık diyor.öyle aczimki rabbim çooook çok aciziz.bir fare kadar çölde kum kadar aczizm yapamıyoru işte yapamıyorum rabbım ya boynumu al ya ıpı boynumdan al çünkü ancak senın yardımınla olur rabbim.canımı al ki daha fazla batmayayım yada bana artık bir 'can' verki senden şaşmayayım