Hazreti Ebubekr-i Sıddık ~radıyallahu anh~

[halidi]

Bu konu başlığında yazılan yazılar Mehmed Zihni Efendi'nin Hakayık adlı eserinden alınmıştır.



Abdullah bin Ebû Kuhâfe Osman bin Âmir-il Kureşiyy-it Temîmî’dir ki, Hâlîfe-i Rasûlüllah olan Sıddık-ı Ekber Efendimiz (R.A.)’dır.

Asıl isimleri Abdullah bin Osman olup, kâide üzerine ilk evlâtlarına izafeten (Ebû Bekir) diye künyelenmiştir... İslâm’da ilk tekbir alan kendisi olduğu için bu künyeyi aldığı ve Rasûlüllah (S.A.V.) ile ilk namaz kılan olduğundan ötürü de, Ebû Bekir dendiği rivâyet edilir.

Vâlideleri (Ümmül-hayr Sülemî) R.Anha Hz.’dir.

Sultanül-Enbiya Aleyhissalatü Vesselâm Efendimiz Hz.’ni tasdiki ve güzel yaratılışları sebebiyle Sıddık lâkabını almıştır.

Diğer lâkab-ı âlisi, (Atik) olup bu lâkabı almalarına bir çok sebepler beyan edilmişse de, kabûle uygun olan, kendinden önceki kardeşleri yaşamadığı için vâlidesinin, Hz.Ebû Bekir’e hâmile olduğu sırada Kâbe’ye gidip Beyt-i Atik önünde “Yâ Rabbi! Bunu ölümden azât edip bana bağışla” diye duâ etmesi ve gâipten bir sesin “Eyy Merhametli Kişinin Anası! Tevrat’ta Sıddık diye bildirilen Veled-i Atik’e hâmilesin” demesidir, denilmiş...
Bu lâkap sanki kendi ismi zannedilirdi.

Beyt-i Şerif’e sıfat olan “Atik”, “Kadim” (dâim) mânâsına; Hz. Sıddık Efendimiz’e lâkab olan “Atik” ise, Âzâtlı mânâsınadır ki, vâlidelerinin duâsıyla “Çocukken ölmekten âzâde” demektir.

“Sen Allah’ın ateşten azât ettiğisin” ve “Kim ateşten kurtulmuş kimsenin yüzüne bakmayı severse Ebû Bekir’in yüzüne baksın” hadis-i şerifleri, Atik (Âzâde) lâkabıyla anılmasını ve âhiret ateşinden âzâde olduğunu tebşir etmiştir.

[suskun_yürekli]

RAHMAN'ın ben Ebubekir'den razıyım,
Ebubekir benden razı mıdır?

diye sorması ne büyük hikmettir.

RABBİM bir parçada olsa onlara benzeyebilmeyi cümlemize nasip eder İNŞAALLAH